หนอนหัวเตา: ลักษณะที่อยู่อาศัยการให้อาหาร - ชีววิทยา - 2026

หนอนเตา (nigricans Hylesia)เป็น Lepidopteran เป็นของครอบครัว Saturniidae มีนิสัยออกหากินเวลากลางคืนเป็นถิ่นกำเนิดในอาร์เจนตินาและบราซิล ร่างกายของหนอนผีเสื้อและส่วนท้องของผีเสื้อชนิดนี้มีขนแปรงซึ่งภายในมีสารที่เป็นพิษสูงซึ่งมีฮีสตามีน

เมื่อบุคคลสัมผัสกับขนแหลมเหล่านี้พวกมันจะแตกและปล่อยพิษออกมาซึ่งอาจทำให้เกิดโรคร้ายแรงในร่างกาย ด้วยเหตุนี้แมลงจึงถือได้ว่าเป็น phane-rototoxic เนื่องจากส่วนประกอบที่เป็นพิษของสัตว์แทรกซึมเข้าไปในเนื้อเยื่อผ่านโครงสร้างที่มีกลิ่นฉุน

หนอนผีเสื้อ Hylesia nigricans ที่มา: Jplauriente

หนอนหัวเตามีลักษณะทางเพศโดยเพศเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ หนอนผีเสื้ออาจมีสีน้ำตาลเข้มหรือสีดำ สำหรับผีเสื้อพวกมันมีสีเข้ม

หนอนผีเสื้อมีพฤติกรรมทางสังคมที่แตกต่างกัน ในบางขั้นตอนของการพัฒนาพวกเขาอยู่รวมกันเป็นฝูงอาศัยอยู่ด้วยกันเดินเข้าแถวและให้อาหารร่วมกัน อย่างไรก็ตามก่อนที่จะมีรูม่านตาพวกเขาจะอยู่อย่างโดดเดี่ยว

Hylesia nigricans ได้รับการประกาศในปีพ. ศ. 2454 ซึ่งเป็นศัตรูพืชประจำชาติของอาร์เจนตินาเนื่องจากความอยากอาหารของหนอนผีเสื้อซึ่งโจมตีไม้ประดับผลไม้และไม้ป่าเกือบทั้งหมดกินใบไม้ของพวกมัน

ลักษณะเฉพาะ

ลักษณะที่โดดเด่นของสายพันธุ์นี้คือโดยทั่วไปแล้วตัวเมียจะฝากไข่ไว้ในต้นไม้เดียวกันกับที่ตัวเมียพันธุ์อื่นใช้ก่อนหน้านี้

นอกจากนี้เนื่องจากโดยทั่วไปมีหนึ่งรุ่นต่อปีการซิงโครไนซ์การฟักไข่ทำให้สามารถพัฒนาหน่อชนิดตามฤดูกาลได้ ทั้งหมดนี้มีความสำคัญสูงสุดสำหรับการควบคุมหนอนหัวเตาในพื้นที่เหล่านั้นซึ่งถือว่าเป็นศัตรูพืช

ตัวอ่อน

เมื่อพัฒนาแล้วตัวอ่อนสามารถวัดได้ระหว่าง 40 ถึง 45 มม. พวกมันมีส่วนหัวสีดำมันวาวพร้อมด้วยผิวสัมผัสที่ดูนุ่มนวล ลำตัวอาจมีสีน้ำตาลอ่อนหรือดำ

นอกจากนี้พวกมันยังมีหัวสีส้มมากมาย สิ่งเหล่านี้ได้รับการพัฒนาอย่างมากและมีขนที่กัด ขนแปรงเหล่านี้เป็นอวัยวะกลวงซึ่งเกี่ยวข้องกับเนื้อเยื่อต่อมซึ่งพบพิษ

ผีเสื้อ

ผีเสื้อตัวเต็มวัยมีลำตัวสีเข้มเกือบดำ ส่วนท้องเพศผู้สามารถมีได้สองสี: บางสีมีสีเข้มและสีอื่น ๆ เป็นสีเหลือง ปีกของพวกมันอาจเป็นสีดำหรือสีอ่อนกว่าโทนสีเทาเข้ม

เกี่ยวกับการขยายตัวของปีกในเพศหญิงจะวัดได้สูงสุด 52 มม. ในขณะที่ตัวผู้มีขนาด 39 มม.

Hylesia nigricans มีนิสัยออกหากินเวลากลางคืนและดึงดูดแสงประดิษฐ์อย่างมาก พวกมันมีขนสีทองที่หน้าท้องซึ่งตัวเมียใช้เคลือบและป้องกันไข่

ในทำนองเดียวกันขนแปรงสามารถถอดออกได้ตามธรรมชาติหรือเนื่องจากการชนกันระหว่างผีเสื้อ ด้วยวิธีนี้พวกมันสามารถคงอยู่ในสิ่งแวดล้อมและกระจายไปตามลม

เส้นขนที่กัดเหล่านี้มีความคมและมีฮีสตามีนซึ่งเป็นสารที่มีพิษร้ายแรงซึ่งอาจทำให้เกิดอาการแพ้อย่างรุนแรง ขนแปรงแตกเมื่อสัมผัสกับผิวหนัง ในขณะนั้นพวกเขาปล่อยพิษที่พวกเขาครอบครอง

โรคที่ทำให้เกิด

Erucism

นี่คือผิวหนังอักเสบชนิดแสบซึ่งเกิดจากการสัมผัสกับขนของหนอนหัวเตา Erucism มีลักษณะเป็นแผลที่มีเม็ดเลือดแดง โดยทั่วไปจะมาพร้อมกับอาการคันอาการบวมน้ำและอาการปวดอย่างรุนแรงในบริเวณที่ได้รับผลกระทบ

เมื่อโรคนี้ลุกลามอาจมีถุงใต้ผิวหนังปรากฏขึ้นซึ่งอาจจะหายไปหลังจาก 5 วัน

Lepidopterism

การสัมผัสส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายด้วยขนลมพิษของผีเสื้อ Hylesia nigricans ทำให้ผิวหนังอักเสบเฉียบพลัน นอกจากนี้ยังมีอาการคันและผื่นแดงซึ่งต่อมาทำให้เกิดแผลที่มีเลือดคั่งคัน

อาการทางคลินิกของโรคเรื้อนอาจรุนแรงขึ้นเนื่องจากความไวของผู้ป่วยต่อฮีสตามีนซึ่งเป็นสารประกอบชนิดหนึ่งที่มีอยู่ในพิษของแมลง

การแพร่กระจายและถิ่นที่อยู่

หนอนหัวเตามีถิ่นกำเนิดในภาคใต้ของบราซิลและบริเวณตอนเหนือและตอนกลางของอาร์เจนตินา นอกจากนี้ยังสามารถตั้งอยู่ในอุรุกวัยเม็กซิโกเวเนซุเอลาเปรูและเฟรนช์เกียนา

มีการบันทึกการระบาดของสายพันธุ์นี้เป็นประจำในบัวโนสไอเรสอาร์เจนตินาในภูมิภาคจากทิเกรและสามเหลี่ยมปากแม่น้ำปารานาไปจนถึงเอนเซนาดา ในทำนองเดียวกันเกิดขึ้นในเมือง Campana, Berisso, Zárateและ Berazategui การปรากฏตัวเหล่านี้เป็นช่วงฤดูร้อนตรงกับช่วงโตเต็มวัยของผีเสื้อชนิดนี้

มันสามารถอาศัยอยู่ตามต้นไม้และพืชผลจำนวนมากโดยมักจะกินใบไม้ทั้งหมดของมัน ในความสัมพันธ์กับพืชที่เป็นเจ้าภาพการวิจัยชี้ให้เห็นถึงสิ่งมีชีวิตหลายชนิดซึ่งเป็นของมากกว่า 14 วงศ์ที่แตกต่างกัน ที่โดดเด่นที่สุด ได้แก่ Salicaceae, Rosaceae และ Lauraceae

ความหลากหลายของโฮสต์นี้แสดงให้เห็นถึงความสามารถในการปรับตัวของ Hylesia nigricans กับกลุ่มพืชที่หลากหลาย

จุดบกพร่องของเมือง

นอกจากนี้ทั้งหนอนผีเสื้อและผีเสื้อยังสามารถพบได้ในสวนสาธารณะและสวนของเมือง

เนื่องจากผีเสื้อดึงดูดแสงจากโคมไฟและหลอดไฟและเนื่องจากตัวอ่อนสามารถกินใบไม้ของต้นไม้ในเมืองเช่น Platanus, Acer, Fraxinus, Quecus, Liquidambar และ Prunus

ดังนั้นกลุ่มของหนอนหัวเตาในระยะตัวอ่อนบางชนิดสามารถพบได้ในตะกร้าพืชประตูรั้วฟาร์มหรือบนม้านั่งของสี่เหลี่ยม

การให้อาหาร

Las orugas de esta especie se alimentan de las hojas de las plantas, a las cuales acuden al anochecer. Con los órganos bucales, el gusano quemador devora todo el limbo, dejando únicamente las nervaduras primarias.

Las larvas son plofitófagas, adaptándose con facilidad a diversas plantas huésped. Así, pueden encontrarse en diversas especies de plantas introducidas o nativas. Algunos ejemplos de estos árboles son Carpinus (Betulaceae), Ilex (Aquifoliaceae), Tipuana (Caesalpiniaceae) y Patagonula (Boraginaceae).

También se incluyen la Carya (Juglandaceae), Acer (Aceraceae), Ocotea (Lauraceae), Quercus (Fagaceae) y Acacia (Mimoseae).

La mariposa del Hylesia nigricans no se alimenta, toma su energía de la que almacenó cuando se encontraba en estado de larva. Debido a esto, su longevidad es muy corta. Sin embargo, tiene el tiempo suficiente para aparearse, localizar la planta hospedera y depositar sus huevos, con lo que finaliza su ciclo vital.

Reproducción

Hylesia nigricans es una especie que tiene una metamorfosis completa. Su desarrollo tiene varios estadios, huevo, oruga o larva, crisálida o pupa y el adulto.

Huevos

Los huevos son blanquecinos y tienen forma subcilíndrica, con los extremos redondeados. El ancho es de aproximadamente 0,8 milímetros, teniendo un largo de 1 milímetro.

Las hembras depositan sus huevos, hasta 900 unidades, sobre las ramas. Lo hacen formando capas superpuestas, que se encuentran protegidas por un capullo amarillo. Este lo forma la hembra con seda y con las cerdas de su abdomen. Así, los huevos están protegidos de las variaciones ambientales, como el calor o el frío, y de los depredadores.

Larvas

Este estado tiene siete fases, cada una con características y comportamientos diferentes.

Primer estadio

La larva es de color amarillo brillante y mide alrededor de 2,5 milímetros de longitud. Durante los primeros días se mantienen agrupadas junto al huevo, luego se desplazan hasta una rama con hojas tiernas para alimentarse. Allí mudan, dejando los restos adheridos a las hojas.

Segundo estadio

Se encuentran agrupadas en el envés de la hoja, nutriéndose de ellas. La duración de esta fase es entre 6 y 7 días.

Tercer estadio

Siguen estando en grupos, localizados en la cara abaxial de la hoja. Cuando se alimentan, devoran las hojas tiernas, dejando únicamente las nervaduras principales.

Cuarto estadio

Al final de esta etapa, inician el descenso, en fila india, hacia el tronco principal. Mientras avanzan, van dejando hilos pegajosos y sedosos, que los ayudan a tener una mayor adherencia a la corteza.

Se concentran a una altura entre la base del árbol y la primera rama, formando una especie de mancha de aproximadamente 15 milímetros de diámetro. Allí duran entre 4 y 5 días, tras los cuales ascienden nuevamente hacia las hojas.

Quinto estadio

En esta etapa, se mantienen agrupadas en las hojas, que por el peso de las orugas, se doblan hacia abajo. Cuando se aproxima la muda, descienden nuevamente, formando una mancha más ancha que la fase anterior, con un diámetro de 25 milímetros.

Sexto estadio

Aquí, la oruga se vuelve solitaria, y comienza a dispersarse a otros árboles cercanos. Para protegerse, juntas hojas y, con hilos de seda, construyen una especie de caverna. En esta se introducen y realizan la muda.

Séptimo estadio

Las larvas pueden medir hasta 45 milímetros de largo y tienen poca movilidad, pasando gran parte del tiempo en el capullo construido. De esta manera, se protegen de las inclemencias del ambiente.

Pupas

En la etapa de pupa se observa una diferencia de tamaño entre las hembras y los machos, siendo estos de menor tamaño. Así, las hembras pudieran pesar 0,50 gramos, con una longitud máxima de 18 milímetros. Los machos miden 15 milímetros y pesan alrededor de 0,31 gramos.

A pesar de esta diferencia, ambas pupas se desarrollan durante el mismo tiempo, aproximadamente por 35 a 40 días.

Mariposas

El adulto es una polilla de tamaño mediano. Los machos son más longevos que las hebras. Así, el macho tiene una vida de 6 días, mientras que las hembras duran aproximadamente 5 días.

Plagas

Durante 1911, en Argentina, la Hylesia nigricans fue declarada nacionalmente como una plaga de la agricultura. Esto se debió a los efectos devastadores de la larva, al consumir casi todas las hojas de los árboles de las plantaciones.

Así, suele atacar algunas especies forestales, como el plátano (Platanus sp.), el roble Quercus sp., el fresno (Fraxinus sp.) el álamo (Populus sp.) y el arce (Acer sp.). También se alienta del ciruelo (Prunus sp.), el sauce (Salix sp.) y el eucalipto (Eucaliptus sp.).

Además, produjo numerosos brotes epidémicos de lepidopterismo, en las provincias de Entre Ríos, Misiones y Buenos Aires. De esta manera, también es considerada una plaga para la salud pública del país.

Referencias

1. Rees, David, Nielsen, John, Rickard, Ross, Passalacqua, Silvia, Sanchez, Marcelo. (2011). Hylesia nigricans (Lepidoptera: Saturniidae, Hemileucinae) – a tree and public health pest native to South America, intercepted on motor vehicles imported into Australia. Recuperado de researchgate.net.
2. Wikipedia (2019). Hylesia nigricans. Recuperado de en.wikipedia.org.
3. Cabrerizo S, Spera M, de Roodt A. (2014). Accidents due to Lepidoptera: Hylesia nigricans (Berg, 1875) or «mariposa negra». NCBI. Recuperado de ncbi.nlm.nih.gov.
4. Iserhard CA, Kaminski LA, Marchiori MO, Teixeira EC, Romanowski HP.(2007). Occurrence of Lepidopterism caused by the moth Hylesia nigricans (Berg) (Lepidoptera: Saturniidae) in Rio Grande do Sul State, Brazil. NCBI. Recuperado de .ncbi.nlm.nih.gov.
5. Specht, Alexandre; Formentini, Aline C.,Corseuil, Elio. (2006). Biology of Hylesia nigricans (Berg) (Lepidoptera, Saturniidae, Hemileucinae). Rev. Bras. Zool. Scielo. Recuperado de scielo.br.
6. Silvia Cabrerizoa, Marina Speraa, Adolfo de Roodtb (2014). Accidentes por lepidópteros: Hylesia nigricans (Berg, 1875) o “mariposa negra”. Recuperado de sap.org.ar.