- ชีวประวัติ
- การศึกษา
- ชีวิตส่วนตัว
- การทดลอง
- การค้นพบที่สำคัญที่สุด
- ผลงานด้านวิทยาศาสตร์และการค้นพบ
- ผู้ว่า
- ผลงานในการสอน
- เล่น
- อ้างอิง
Friedrich Wöhler (ค.ศ. 1800-1882) เป็นศาสตราจารย์และแพทย์ที่เกิดในเยอรมันซึ่งมีความโดดเด่นในการเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกในการเรียนเคมีอินทรีย์ เขาเป็นที่รู้จักกันดีในการผลิตยูเรียในห้องปฏิบัติการซึ่งขัดแย้งกับหลักคำสอนที่เพิ่มขึ้นในเวลานั้นซึ่งเป็นเรื่องสำคัญ
อิทธิพลของผลงานและการมีส่วนร่วมของWöhlerครอบคลุมสาขาเคมีที่แตกต่างกัน ในความสำเร็จของเขาคือเขาสามารถผลิตอลูมิเนียมเบริลเลียมและอิทเทรียมได้ เขายังทำงานวิจัยเกี่ยวกับซิลิคอนและสารประกอบของมันและวิเคราะห์ส่วนประกอบของหินอุกกาบาต
Friedrich Wöhlerในปี 1950 ของศตวรรษที่ 19 ที่มา: http://portrait.kaar.at/ ผ่าน Wikimedia Commons
ในทางกลับกันงานและการวิจัยของชาวเยอรมันมักได้รับความช่วยเหลือจาก Justus Liebig นักเคมีชาวเยอรมันที่มีชื่อเสียงอีกคน
ชีวประวัติ
Friedrich Wöhlerเกิดเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1800 ในสถานที่เล็ก ๆ ชื่อ Eschersheim ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเขตแฟรงค์เฟิร์ต
เขาไปโรงเรียนในแฟรงก์เฟิร์ตตั้งแต่ยังเด็กและอยู่ที่นั่นเขาแสดงความสนใจในวิชาแร่วิทยาและเคมี ในสมัยเรียนเขาได้ทำการทดลองของตัวเองอยู่แล้ว
การศึกษา
ต่อมาWöhlerพยายามที่จะลงลึกและเชี่ยวชาญด้านเคมีมากขึ้น แต่ในสมัยนั้นเป็นสาขาที่ยังไม่มีเปิดสอนในมหาวิทยาลัย นั่นคือเหตุผลที่ในปี 1821 เขาตัดสินใจเรียนแพทย์ที่เมืองมาร์เบิร์กและไฮเดลเบิร์ก
ในช่วงนี้เขาเป็นนักเรียนของนักเคมี Leopold Gmelin สองปีต่อมาในปี พ.ศ. 2366 Wöhlerสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก Gmelin สนับสนุนให้เขาทำตามแนวคิดในการมุ่งเน้นไปที่เคมีและตอบรับคำเชิญจากJöns Jacob Berzelius นักเคมีที่มีชื่อเสียงที่สุดในยุคนั้นให้ไปที่สตอกโฮล์ม
ระหว่างปีพ. ศ. 2366 ถึง พ.ศ. 2367 Wöhlerทำงานเกือบทุกวันในฐานะนักเรียนของ Berzelius ในห้องปฏิบัติการของเขา ในช่วงเวลานั้นWöhlerได้เรียนรู้การทำงานที่เป็นระบบซึ่งจำเป็นสำหรับการวิเคราะห์ส่วนประกอบต่างๆ เขาเริ่มต้นด้วยการวิเคราะห์แร่และไม่นานมานี้มีข้อผิดพลาดเพียง 1 ถึง 2 เปอร์เซ็นต์
หลังจากที่เขาอยู่กับ Berzelius เขากลับไปเยอรมนีและเริ่มสอนในเบอร์ลิน เขาเริ่มทำการทดลองต่าง ๆ และมีส่วนร่วมครั้งแรกในพื้นที่ นอกจากนี้เขายังได้พบกับ Justus Von Liebig ในปี 1830 ซึ่งเขาทำงานมาหลายปีและเขาได้ตีพิมพ์ผลงานบางชิ้นด้วย
ในปีพ. ศ. 2374 เขาได้ไปสอนวิชาเคมีและเภสัชศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเกิตทิงเงนซึ่งเขาทำงานจนกระทั่งเสียชีวิตในปี 2425 นอกจากนี้เขายังดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการห้องปฏิบัติการเคมีและเป็นผู้ตรวจสอบร้านขายยาทั่วไปในเกิตทิงเงน
ชีวิตส่วนตัว
Wöhlerเป็นลูกคนเดียวของ August Anton Wöhlerและ Anna Katharina Wöhler พ่อของเขาเป็นสัตวแพทย์นักปฐพีวิทยาและอาจารย์ที่มีชื่อเสียง
เขาแต่งงานสองครั้ง การแต่งงานครั้งแรกของเขาคือในปีพ. ศ. สหภาพแรงงานสิ้นสุดลงหลังจากสี่ปีหลังจากการตายของเธอแม้ว่าพวกเขาจะมีลูกสองคน ในปี 1832 ซึ่งเป็นปีเดียวกับการเสียชีวิตของภรรยาคนแรกWöhlerแต่งงานใหม่คราวนี้กับ Julie Pfeiffer ลูกสาวของนายธนาคารและเขามีลูกสาวสี่คนด้วยกัน
Friedrich Wöhlerเสียชีวิตเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2425 ด้วยวัย 82 ปีและหลังจากใช้เวลาสามวันป่วยด้วยโรคบิด เขาถูกฝังในสุสานของเมืองเกิตทิงเงน
การทดลอง
การทดลองครั้งแรกของWöhlerเกิดขึ้นเมื่อเขายังเด็กมาก ตอนเด็กเขาเป็นนักสะสมแร่ที่ยอดเยี่ยมและตอนอายุ 18 เขาสนใจเรื่องเคมี
จดหมายหลายฉบับถึงเพื่อนในโรงเรียนของเขาเฮอร์มันน์ฟอนเมเยอร์การทดลองต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องซึ่งดำเนินการในช่วงปีแรกของชีวิตและดำเนินการในห้องของบ้านของเขาในแฟรงค์เฟิร์ต
การเตรียมออกซิเจนการสกัดฟอสฟอรัสและการแยกโพแทสเซียมเป็นการทดสอบครั้งแรกของWöhlerที่อายุน้อย
ตลอดอาชีพการงานของเขาเขามุ่งเน้นไปที่การทดลองในสาขาฟิสิกส์เคมีเกี่ยวกับการวิเคราะห์เคมีอินทรีย์และอนินทรีย์ นอกจากนี้ยังได้รับการพัฒนาในสาขาเคมีทางสรีรวิทยาซึ่งศึกษาเคมีของอวัยวะและเนื้อเยื่อของร่างกายมนุษย์ตลอดจนกระบวนการต่างๆในระดับทางสรีรวิทยาที่เชื่อมโยงกับชีวิต
ฮัมฟรีเดวี่เป็นนักวิทยาศาสตร์คนแรกที่พยายามแยกอลูมิเนียมซึ่งเป็นโลหะที่แสดงถึงองค์ประกอบที่มีอยู่มากที่สุดในเปลือกโลก Davy ได้ทำการทดลองในปี 1808 ด้วยกระแสไฟฟ้า Hans Christian Oersted ได้ทดลองใช้เช่นกันWöhlerพยายามสร้างการทดลองของ Oersted ขึ้นมาใหม่จนกระทั่งเขาใช้โพแทสเซียมบริสุทธิ์อุ่นด้วยแอมโมเนียมคลอไรด์ นั่นคือตอนที่สามารถผลิตอะลูมิเนียมได้
การทดลองเดียวกันนี้โดยใช้คลอไรด์ทำให้Wöhlerพยายามที่จะได้รับเบริลเลียมในรูปของผงโลหะสีเข้มและ yttrium ในอีกไม่กี่ปีต่อมาในปีพ. ศ. 2371
การค้นพบที่สำคัญที่สุด
ในปี 1828 Wöhlerบอกกับ Berzelius ที่ปรึกษาคนหนึ่งของเขาว่าเขาได้ค้นพบวิธีการทำยูเรียในห้องปฏิบัติการโดยไม่ต้องใช้ไตที่มีชีวิต ยูเรียเป็นสารที่ประกอบด้วยธาตุต่างๆเช่นคาร์บอนออกซิเจนและไนโตรเจน ในมนุษย์ยูเรียผลิตที่ไตและถูกขับออกทางปัสสาวะ
การทดลองทำยูเรียเกิดจากการทดสอบที่ชาวเยอรมันทำซึ่งเขาพยายามสร้างแอมโมเนียมไซยาเนต
กลไกที่เขาใช้สร้างยูเรียเกิดขึ้นในห้องปฏิบัติการที่เบอร์ลินของเขา Wöhlerกำลังเดือดแอมโมเนียมไซยาเนตและรอให้มันตกผลึก สิ่งที่เกิดขึ้นคือเขาได้รับผลึกไร้สีที่ไม่มีลักษณะของไซยาเนต
นี่เป็นการทดลองที่สำคัญที่สุดของเขาและเป็นการทดลองที่ทำให้เขามีชื่อเสียงไปทั่วโลกเนื่องจากเขาผลิตยูเรียได้สำเร็จในห้องปฏิบัติการไม่ใช่ในร่างกายที่มีชีวิต เขายังทำโดยใช้แหล่งอนินทรีย์เช่นแอมโมเนียมไซยาเนต
ผลงานด้านวิทยาศาสตร์และการค้นพบ
Wöhlerถือเป็นผู้บุกเบิกเคมีอินทรีย์ แต่ผลงานของเขาครอบคลุมสาขาเคมีต่างๆ ด้วยการสังเคราะห์ยูเรียเขาปฏิเสธแนวคิดเรื่อง vitalism แต่เขาก็เป็นหนึ่งในผู้ที่รับผิดชอบในการค้นพบเบริลเลียมซิลิคอนและซิลิคอนไนไตรด์
ร่วมกับ Justus Liebig เขาได้รับชื่อเสียงในระดับนานาชาติหลังจากการตีพิมพ์ผลงานเกี่ยวกับน้ำมันอัลมอนด์ซึ่งเป็นการทดลองที่ยึดหลักคำสอนเรื่องอนุมูลของสารประกอบ
ความสำเร็จของเขากับการสร้างยูเรียทำให้เขาสามารถหักล้างหลักคำสอนที่มีอยู่ในเวลานั้นนั่นคือลัทธินิยมซึ่งเกิดเมื่อปลายศตวรรษที่ 18 ทฤษฎีนี้สร้างขึ้นโดย Paul Joseph Barthez และได้รับการสนับสนุนโดยแพทย์โดยเฉพาะ แม้แต่ Berzelius ซึ่งเป็นที่ปรึกษาคนหนึ่งของWöhlerในเวลานั้นก็ยังเป็นสาวกของ vitalism
ทฤษฎีนี้ระบุว่าสารอินทรีย์เช่นยูเรียมีเพียงวิธีเดียวในการผลิตและนี่คือผ่านสิ่งมีชีวิต เมื่อWöhlerพบว่าเรื่องนี้ไม่เป็นความจริงเขาเขียนถึง Berzelius เพื่อแจ้งให้เขาทราบถึงการค้นพบของเขา
ดังนั้นในปีพ. ศ. 2371 การสูญเสียความเข้มแข็งและหลักคำสอนของเคมีอินทรีย์ก็ถือกำเนิดขึ้น หลักคำสอนในปัจจุบันคือหลักคำสอนที่อนุญาตให้ผลิตยาเชื้อเพลิงและแม้กระทั่งเครื่องปรุงและน้ำหอม
การค้นพบนี้ถือเป็นหนึ่งในเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องมากที่สุดในประวัติศาสตร์เคมี นักวิทยาศาสตร์หลายคนเชื่อว่าหากไม่มีการป้อนข้อมูลพื้นที่เคมีจะแตกต่างกันมากในปัจจุบัน
ผู้ว่า
ในบางวงการเรียกว่า "ตำนานWöhler" เนื่องจากความเชื่อที่ว่าชาวเยอรมันยุติความสำคัญลงเรื่อย ๆ นักวิชาการบางคนอ้างว่าลัทธินี้เสื่อมโทรมไปแล้วก่อนการทดลองของชาวเยอรมัน คนอื่น ๆ อ้างว่าจุดจบของความสำคัญยิ่งเกิดขึ้นเป็นระยะ
ผลงานในการสอน
ในตอนท้ายของอาชีพWöhlerเป็นครูที่ได้รับการยกย่องมากที่สุดคนหนึ่งในเยอรมนี เขาแนะนำวิธีการใหม่ในการให้การศึกษาวิทยาศาสตร์และวิธีการนี้กลายเป็นพื้นฐานของการศึกษาสมัยใหม่
Wöhlerกำหนดให้นักเรียนทุกคนทำห้องปฏิบัติการในห้องปฏิบัติการโดยนักเรียนได้รับมอบหมายให้ทำการทดลองด้วยตนเอง
วิธีนี้แสดงถึงนวัตกรรมในระดับการเรียนการสอนที่ถูกนำมาใช้อย่างรวดเร็วในเยอรมนีและในส่วนอื่น ๆ ของโลก
ชาวเยอรมันมีลูกศิษย์มากมายตลอดอาชีพของเขา จำนวนนักเรียนที่อยู่ภายใต้การดูแลของเขามีมากถึงสองครั้งในปีพ. ศ. 2385 และ พ.ศ. 2403 เขาจำเป็นต้องขยายห้องปฏิบัติการเพื่อรองรับนักเรียนจำนวนมากขึ้น
เล่น
ตลอดชีวิตของเขา Friedrich Wöhlerเขียนหนังสือหลายเล่มเกี่ยวกับเคมีอินทรีย์และอนินทรีย์ ตามแคตตาล็อกของ Royal Society มีผลงานมากกว่า 276 ชิ้นที่Wöhlerประพันธ์ นอกจากนี้ยังมีงานอื่น ๆ อีก 43 งานที่ชาวเยอรมันร่วมมือกับใครบางคน
เขาตีพิมพ์การศึกษากับ Gmelin และเป็นผู้แปลผลงานของ Berzelius เป็นภาษาเยอรมัน ร่วมกับ Henri Sainte-Claire Deville เขาได้จัดทำสิ่งพิมพ์สองชิ้นเกี่ยวกับส่วนประกอบของซิลิกอนและอีกสามชิ้นในโบรอน เขาเป็นคนที่เขาทำงานร่วมกับ Liebig มากที่สุดในสิ่งพิมพ์มากกว่า 20 ฉบับ
อย่างไรก็ตามจำนวนผลงานอาจสูงกว่านี้ Wöhlerไม่คิดว่ามันถูกต้องที่จะเพิ่มชื่อของเขาในงานที่นักเรียนทำภายใต้การดูแลของเขา
การศึกษาส่วนใหญ่ของเขาตีพิมพ์ใน Annales de Chimie et de physique ซึ่งเป็นวารสารวิทยาศาสตร์ที่ก่อตั้งขึ้นในปารีสประเทศฝรั่งเศสในปี 1789
อ้างอิง
- Friedrich Wöhler (1800-1882) กู้คืนจาก issx.org
- Friedrich Wöhler (2019) กู้คืนจาก chemie.de
- Friedrich Wöhlerใน Chemie (2010) กู้คืนจาก lernhelfer.de
- จอย, C. (1880). Friedrich Wöhler - ร่างชีวประวัติของ Frederick Wöhler (1880) กู้คืนจาก todayinsci.com
- Rocke, A. (2019). Friedrich Wöhler - นักเคมีชาวเยอรมัน กู้คืนจาก britannica.com