CARLOS PELLICER CÁMARA: ชีวประวัติสไตล์ผลงานวลี - วรรณกรรม - 2026

Carlos Pellicer Cámara (พ.ศ. 2440-2520) เป็นนักเขียนนักกวีนักการเมืองและนักออกแบบพิพิธภัณฑ์ชาวเม็กซิกันที่มีชื่อเสียง เขาถือเป็นหนึ่งในนักเขียนต้นฉบับที่สร้างสรรค์และลึกซึ้งที่สุดในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 งานของเขาอยู่ในกรอบของความเปรี้ยวจี๊ดและสมัยใหม่

งานเขียนของผู้เขียนมีลักษณะเฉพาะด้วยการใช้ภาษาที่ละเอียดประณีตแม่นยำและเข้มข้น เนื้อเพลงของเขาเต็มไปด้วยทรัพยากรเชิงเปรียบเทียบและเขามุ่งเน้นไปที่ธรรมชาติ เพลลิเซอร์เป็นส่วนหนึ่งของ "Los Contemporáneos" ซึ่งเป็นกลุ่มคนหนุ่มสาวที่ทำหน้าที่เผยแพร่วรรณกรรมสมัยใหม่ในเม็กซิโก

ห้อง Carlos Pellicer ที่มา: Biogramasyvidas.com.

งานของ Carlos Pellicer เป็นงานที่กว้างขวางนักเขียนโดยเฉพาะอย่างยิ่งบทกวี ชื่อที่มีชื่อเสียงที่สุดบางเรื่อง ได้แก่ Stone of Sacrifices, Path, Stanzas to the sea, Discourse for flowers and With words and fire ยังเป็นศาสตราจารย์และศาสตราจารย์ที่มีชื่อเสียง

ชีวประวัติ

เกิดและครอบครัว

Carlos เกิดเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2440 ที่เมือง San Juan Bautista (ปัจจุบันคือ Villahermosa) เมือง Tabasco เขามาจากครอบครัวที่มีวัฒนธรรมและชนชั้นกลาง พ่อของเขาเป็นเภสัชกรชื่อ Carlos Pellicer Marchena และแม่ของเขาคือ Deifilia Cámara วัยเด็กของเขาถูกทำเครื่องหมายด้วยคำสอนของแม่

การศึกษา

เพลลิเซอร์เรียนรู้ที่จะอ่านด้วยความทุ่มเทของแม่ของเขาเธอเป็นคนที่ทำให้เขาใกล้ชิดกับกวีนิพนธ์มากขึ้น การศึกษาระดับประถมศึกษาของเขาใช้เวลาอยู่ที่สถาบันDaríaGonzálezในบ้านเกิดของเขา ในปี 1909 เขาย้ายไปอยู่กับแม่ของเขาที่กัมเปเชและเขาเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยม

หลังจากนั้นไม่นานเขาก็เข้าโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาแห่งชาติและเนื่องจากความเป็นผู้นำเยาวชนรัฐบาลของ Venustiano Carranza จึงส่งเขาไปเรียนที่โบโกตาประเทศโคลอมเบีย ตอนนั้นเขาไปเยี่ยมเวเนซุเอลาและทำรายงานเกี่ยวกับการปกครองแบบเผด็จการของ Juan Vicente Gómez

ก้าวแรก

คำวิจารณ์ของ Pellicer เกี่ยวกับประธานาธิบดีเวเนซุเอลากระตุ้นให้นักเขียนJosé Vasconcelos สนใจที่จะพบเขา นั่นคือวิธีที่เขาเริ่มทำงานเป็นผู้ช่วยของเขาและหลังจากนั้นไม่นานที่มหาวิทยาลัยอิสระแห่งชาติเม็กซิโก นอกจากนี้กวียังสอนชั้นเรียนภาษาสเปนที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาแห่งชาติ

โล่ของโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาแห่งชาติสถานที่ศึกษาของ Carlos Pellicer Cámara ที่มา: UNAM ผ่าน Wikimedia Commons

ในปีพ. ศ. 2461 เขามีส่วนร่วมในการสร้างนิตยสาร San-Ev-Ank และเป็นส่วนหนึ่งของแผนการรู้หนังสือที่ Vasconcelos จัดทำขึ้นจากกระทรวงศึกษาธิการ สามปีต่อมาเขาได้ตีพิมพ์หนังสือเล่มแรก Colores en el mar y otros บทกวี

ห่างจากเม็กซิโก

ในช่วงกลางทศวรรษที่ 1920 เพลลิเซอร์ไปปารีสเพื่อศึกษาพิพิธภัณฑ์ที่มหาวิทยาลัยซอร์บอนน์ด้วยทุนการศึกษา หลังจากใช้เวลาสามปีในยุโรปเขาก็กลับไปประเทศของเขาและสนับสนุนผู้สมัครรับเลือกตั้งของวาสคอนเซลอสให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี ในปีพ. ศ. 2472 พวกเขาจับเขาเข้าคุกเนื่องจากเป็น "วาสคอนเซลิสตา"

ระหว่างการเรียนการสอนและการแสดงละคร

หลังจากได้รับการปล่อยตัวจากคุกคาร์ลอสได้ลี้ภัยเป็นลายลักษณ์อักษรและการเงินผ่านช่วงเวลาที่เลวร้าย ในวัยสามสิบต้นชีวิตเริ่มมีรอยยิ้มอีกครั้งหลังจากตีพิมพ์หนังสือ Five Poems ต่อมาเขาเริ่มทำงานเป็นครูที่โรงเรียนมัธยมหมายเลข 4

ความอยากรู้อยากเห็นทำให้นักเขียนไปที่โรงละคร ในปีพ. ศ. 2475 เขาได้เข้าร่วมการแสดงของโรงละครOrientación แต่การแสดงของเขาแย่มาก หลังจากช่วงสั้น ๆ บนเวทีเขาก็พาไปพบกับ Schemes สำหรับ Tropical Ode ตอนนั้นเขาผสมผสานการสอนกับการเขียน

เพลลิเซอร์เป็นนักดนตรีวิทยา

Carlos Pellicer โดดเด่นในการทำงานที่ไร้ที่ติของเขาในฐานะนักดนตรีวิทยาตั้งแต่วัยเยาว์เขาหลงใหลในประวัติศาสตร์และโบราณคดี เขารับผิดชอบการช่วยเหลือวัตถุที่สูญหายไปในระหว่างกระบวนการล่าอาณานิคมเป็นเวลานานและเขาอุทิศตนเพื่อจัดตั้งพิพิธภัณฑ์

ความหลงใหลนี้ทำให้เขาละทิ้งการสอนมากว่ายี่สิบปี ในช่วงกลางทศวรรษที่ห้าสิบเขาใช้เวลาเกือบสองปีในการจัดโครงสร้างใหม่และออกแบบพิพิธภัณฑ์ Tabasco ผลที่ได้รับก็ประสบความสำเร็จ ต่อมาพวกเขาให้เกียรติเขาด้วยการตั้งชื่อหอศิลป์ตามเขา

ปีสุดท้ายและความตาย

เพลลิเซอร์ใช้เวลาช่วงหลายปีสุดท้ายของชีวิตมุ่งเน้นไปที่การเขียนและจัดพิพิธภัณฑ์ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมามีการตีพิมพ์: ข่าวเกี่ยวกับNezahualcóyotlและ Strings การกระทบและลมหายใจ เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2519 เขาได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกวุฒิสภาในสภาคองเกรสของพรรคปฏิวัติสถาบัน

สุสานของ Carlos Pellicer Cámara ที่มา: Thelmadatter ผ่าน Wikimedia Commons

นักเขียนเสียชีวิตเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 ในเม็กซิโกซิตี้เขาอายุแปดสิบปี เขาถูกฝังอยู่ใน Rotunda of Illustrious Persons ในเมืองหลวงของเม็กซิโก เขาได้รับเกียรติหลายต่อหลายครั้ง พิพิธภัณฑ์โรงเรียนห้องสมุดถนนและลู่ทางเป็นสัญลักษณ์ของเขา

สไตล์

ผลงานวรรณกรรมของ Carlos Pellicer ได้รับการพัฒนาขึ้นตามแนวสมัยใหม่และเปรี้ยวจี๊ด มันโดดเด่นด้วยการใช้ภาษาที่มีโครงสร้างแม่นยำและแสดงออกทรัพยากรวรรณกรรมหลักของมันคือการเปรียบเทียบ เขาเป็นกวีที่เขียนถึงธรรมชาติและโลก

เล่น

- สีสันในทะเลและบทกวีอื่น ๆ (2464)

- หินแห่งการเสียสละ (2467)

- หกเจ็ดบทกวี (2467)

- June Ode (2467)

- ชั่วโมงและ 20 (พ.ศ. 2470)

- คามิโน (1929)

- ห้าบทกวี (2474)

- แบบแผนสำหรับบทกวีเขตร้อน (1933)

- Stanzas al mar marino (2477)

- เวลามิถุนายน (พ.ศ. 2480)

- Ara virginum (2483)

- สิ่งที่แนบมาและภาพอื่น ๆ (2484)

- ยุ้ย (2484)

- สุนทรพจน์สำหรับดอกไม้ (2489)

- ผู้ใต้บังคับบัญชา (2492)

- Sonnets (1950)

- การฝึกบิน (2499)

- ข้อตกลงกับนักเขียน (2504)

- บทกวี พ.ศ. 2461-2504 (2505)

- บทกวีสองบท (2505)

- ด้วยคำพูดและไฟ (2505)

- Teotihuacánและ 13 สิงหาคม: ซากปรักหักพังของTenochitlán (1965)

- Bolívarเรียงความชีวประวัติยอดนิยม (2509)

- ข่าวเกี่ยวกับNezahualcóyotlและความรู้สึกบางอย่าง (1972)

- สตริงการกระทบและลม (2519)

- รุ่นมรณกรรม

- การเกิดซ้ำ

สีสันในทะเลและบทกวีอื่น ๆ

เป็นหนังสือบทกวีเล่มแรกของผู้เขียนคนนี้ซึ่งเดิมมีการตีพิมพ์บทกวีในสื่อสิ่งพิมพ์บางประเภท ผลงานนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากธรรมชาติของชาวทาบาสโกและกัมเปเช ด้วยภาษาที่ละเอียดอ่อนและแสดงออกทำให้เขาพรรณนาถึงทะเลอย่างเข้มข้น

ส่วน

“ พระองค์ทรงเปิดทะเลในยามรุ่งสาง

และมันกำลังรื้อถอนแบบเดียวกับเรือ

ฉันขยายจิตวิญญาณของฉันฉันเติบโตเป็นสีเขียวและในทุก ๆ

ชายหาดแห่งนี้เต็มไปด้วยโฟมและวิญญาณ

ตกแต่งใหม่ได้เห็นโลก ตอนเช้า

คืนแอปเปิ้ลหวาน ๆ ให้ฉัน ในดอกไม้นั้น

รุ่งสางฉันกระจายกุหลาบแห่งสายลม:

ไปทางเหนือทางใต้ไปทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตกความรัก

…ฉันปลูกสวนปาล์มอันสูงส่งแห่งความทรงจำของคุณไว้ที่ชายหาด

ฉันสร้างเสาโอเบลิสก์แห่งความภักดีสีขาวของฉันให้คุณ

ใต้ฝ่ามือและหน้าทะเลทราย

ฉันอุทิศตัวเองเพื่อรุ่งอรุณแห่งความเป็นอมตะของคุณ”

หินบูชายัญ

เป็นงานตีพิมพ์ครั้งที่สองของ Pellicer และมีกรอบอยู่ในวรรณกรรมที่สร้างสรรค์ ละครเรื่องนี้เกี่ยวกับโลกธรรมชาติ แต่คราวนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับการรับรู้ของนักบินที่มีต่ออเมริกา ผู้เขียนได้รับแรงบันดาลใจจากการเดินทางไปเวเนซุเอลาและโคลอมเบียในช่วงอายุน้อย ๆ

ส่วน

“ อเมริกาของฉัน

ฉันสัมผัสคุณบนแผนที่บรรเทาทุกข์

ซึ่งอยู่บนโต๊ะโปรดของฉัน

ฉันจะพูดอะไรกับคุณ

ถ้าฉันเป็นศาสดาของคุณ!

บีบด้วยมือทั้งหมดของฉัน

ภูมิศาสตร์ฮาร์มอนิกของคุณ

นิ้วของฉันลูบไล้แอนดีสของคุณ

ด้วยรูปเคารพแบบเด็ก ๆ

ฉันรู้จักคุณทั้งหมด:

หัวใจของฉันเหมือนกระปุกออมสิน

ซึ่งฉันได้โยนเมืองของคุณ

เป็นสกุลเงินของทุกวัน

… เจ้าคือขุมทรัพย์

ที่วิญญาณที่ยิ่งใหญ่ทิ้งไว้เพื่อความสุขของฉัน

เท่าที่ฉันรักคุณพวกเขาเท่านั้นที่รู้

คืนที่ทะยานอยากที่ฉันเต็มไปด้วยคุณ

ฉันใช้ชีวิตในวัยเยาว์ด้วยการเกี้ยวพาราสี

เหมือนชาวนาที่ดีรอข้าวสาลีของเขา…”

ชั่วโมงและ 20

ผลงานนี้ของ Carlos Pellicer เกิดขึ้นในระหว่างที่เขาอยู่ในยุโรป บทกวีนี้เป็นผลมาจากการสังเกตที่เขาทำทั้งจากธรรมชาติและพิพิธภัณฑ์ในกรีซตะวันออกกลางและอิตาลี มันเป็นหนังสือที่ให้ความบันเทิงเต็มไปด้วยการแสดงออกและความทันสมัยทางวรรณกรรม

ส่วน

“ หมู่นกพิราบ

โน๊ตโน๊ตวางการเปลี่ยนแปลง

พวกเขาปรับเปลี่ยนจังหวะของเนินเขา

สิ่งที่เป็นที่รู้จักในการกลั่นกระดาษลิตมัส

ล้อเรืองแสงที่คอของเขา

พร้อมกับมองกลับไปที่เพื่อนบ้านของเธอ

ให้ดวงอาทิตย์ดู

และระบายในจังหวะเดียว

แผนการบินสู่เมฆชาวนา

เกรย์เป็นหนุ่มฝรั่ง

ซึ่งมีเสื้อผ้าสำหรับเดินทาง

พวกเขาทำให้ภูมิทัศน์ที่น่าประหลาดใจ

มีสีดำเกือบ

ผู้ที่ดื่มเศษน้ำบนก้อนหิน

หลังจากที่จะงอยปากขัดแล้ว

ดูเล็บของเธอดูคนอื่น ๆ

เปิดปีกและปิดกระโดด

และยืนอยู่ใต้ดอกกุหลาบ…”

ด้วยคำพูดและไฟ

ในงานกวีชิ้นนี้ผู้เขียนยกย่องความทรงจำและการกระทำของตัวละครพื้นเมืองCuauhtémoc โองการเต็มไปด้วยการรับรู้ความรู้สึกและความกล้าหาญ เพลลิเซอร์ได้รับการยืนยันอีกครั้งด้วยบทกวีนี้ความหลงใหลในประวัติศาสตร์และการอนุรักษ์วัฒนธรรมเม็กซิกัน

ส่วนของ

"ฉันมีความเยาว์วัยชีวิต

เป็นอมตะของชีวิต

เพื่อนของฉันถ้วยทองของคุณ

ไปยังถ้วยเงินของฉัน ลุ้นและหัวเราะ

เยาวชน! เปิดเสียง

กับความหวานของพิณหวาน

กวีนิพนธ์!

ทั้งหมดอยู่ในมือของไอน์สไตน์

แต่ฉันยังคงสามารถอธิษฐาน Hail Mary ได้

นอนบนหน้าอกแม่

ฉันยังสามารถสนุกกับแมวและเสียงเพลงได้

คุณสามารถใช้เวลาช่วงบ่าย

…เรือได้ชนกับดวงจันทร์

กระเป๋าเดินทางของเราก็สว่างขึ้นทันที

เราทุกคนพูดเป็นข้อ ๆ

และเราอ้างถึงข้อเท็จจริงที่ซ่อนเร้นที่สุด

แต่พระจันทร์กลับตก

แม้ว่าเราจะพยายามอย่างโรแมนติกก็ตาม "

ส่วนของ

“ ฉันได้ใช้ชีวิตกับตา

ในมือและการพูดอย่างมีรสนิยม

สีและปริมาตรและแจกัน

ของสวนทั้งหมดในกลุ่ม

ฉันขโมยสลักเกลียวด้วยความคล่องตัวอะไร!

เขาไม่รู้ภาษา

และหลังจากการค้นหาทางภูมิศาสตร์

ฉันช้ำสีน้ำเงินจากสีแดงสูง

… ไร้เงาร่างของฉันสอดคล้อง

คือความเงียบเกิดขึ้นระหว่างเสียง

และเขารู้ว่าอย่างไรและที่ไหน ".

ส่วนของ "Nocturno a mi madre"

“ เมื่อกี้

แม่และฉันหยุดสวดมนต์

ฉันเข้าไปในห้องนอนของฉันและเปิดหน้าต่าง

ค่ำคืนนั้นเต็มไปด้วยความเงียบเหงา

ท้องฟ้าตกกระทบสวนมืด

และลมก็พัดพาไปตามต้นไม้

ดาวแห่งความมืดที่ซ่อนอยู่

กลางคืนมีกลิ่นเหมือนเปิดหน้าต่าง

และทุกสิ่งที่อยู่ใกล้ฉันอยากคุย

ฉันไม่เคยใกล้ตัวเองมากไปกว่าคืนนี้เลย:

เกาะที่ฉันไม่อยู่ได้พาฉันออกไปจากส่วนลึก

จากทะเล

…แม่ของฉันชื่อว่า Deifilia

ซึ่งหมายถึงลูกสาวของพระเจ้าดอกไม้แห่งความจริงทั้งหมด

ฉันกำลังคิดถึงเธอด้วยพลังเช่นนี้

ที่ฉันรู้สึกได้ถึงเลือดของเขาที่พุ่งกระฉูด

และในดวงตาของเขาความส่องสว่างของมัน

แม่ของฉันเป็นคนร่าเริงและชอบชนบทและ

ฝน,

และความซับซ้อนของเมือง

เขามีผมสีขาวและมีความสง่างามที่

เดิน

เขากล่าวเกี่ยวกับสุขภาพและความคล่องตัวของเขา…”

วลี

- "บทกวีคือคำประกาศความรักที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ผู้ชายสามารถมอบให้กับฮีโร่ได้: คำชื่นชมที่ยอมจำนนที่สุดท่ามกลางความเศร้าที่อยากจะยิ่งใหญ่"

- "สิ่งต่าง ๆ จัดการกับวาทศิลป์ของตนเองและความคมคายของพวกเขาคือมรดกที่แท้จริงของพวกเขา"

-“ ไม่มีอะไรทำร้ายเราได้เท่ากับการพบดอกไม้ที่ฝังอยู่ในหน้าหนังสือ การอ่านเงียบ และในสายตาของเราความเศร้าของความรักทำให้ดอกไม้แห่งความอ่อนโยนในสมัยโบราณชุ่มฉ่ำ”

-“ หากไม่มีผ้าเช็ดหน้าในปัจจุบันวันที่ผ่านไปเป็นพวงที่น่าสงสาร ความเต็มใจที่จะเป็นของฉันไม่มีขีด จำกัด ".

- "ฉันอ่านบทกวีและคุณก็ใกล้ชิดกับเสียงของฉันมากจนกวีนิพนธ์คือความสามัคคีของเราและกลอนเป็นเพียงการเต้นของเนื้อหนังในระยะไกล"

-“ คุณเป็นดวงตาของฉันมากขึ้นเพราะคุณเห็นสิ่งที่อยู่ในดวงตาของฉันฉันพกติดตัวไปจากชีวิตของคุณ ดังนั้นฉันจึงเดินตาบอดไปเองด้วยดวงตาที่ลุกโชนด้วยไฟของคุณ

- "ในสายตาของฉันความเปลือยเปล่าของการปรากฏตัวของคุณส่องแสง"

- "ฉันไม่รู้ว่าจะเดินอย่างไรนอกจากไปหาคุณตามเส้นทางที่ราบรื่นในการมองคุณ"

- "ฉันแทบไม่รู้จักคุณและฉันก็พูดกับตัวเองอยู่แล้ว: คุณจะไม่มีทางรู้เลยหรือว่าคนของคุณยกระดับสิ่งที่อยู่ในตัวฉันด้วยเลือดและไฟ"

- "ให้ประตูนั้นปิดเพื่อที่จะไม่ปล่อยให้ฉันอยู่คนเดียวกับจูบของคุณ"

อ้างอิง

1. ห้อง Carlos Pellicer (2019) สเปน: Wikipedia สืบค้นจาก: es.wikipedia.org.
2. Carlos Pellicer (2018) เม็กซิโก: สารานุกรมวรรณคดีในเม็กซิโก. กู้คืนจาก: elem.mx.
3. ทามาโร, E. (2019). Carlos Pellicer (N / a): ชีวประวัติและชีวิต. สืบค้นจาก: biografiasyvidas.com.
4. Carlos Pellicer (ส. ฉ.). คิวบา: Ecu Red กู้คืนจาก: ecured.cu.
5. ห้อง Carlos Pellicer (ส. ฉ.). (N / a): อิสลิอาดา. สืบค้นจาก: isliada.org.