สิบสามอาณานิคม: บรรพบุรุษต้นกำเนิดและลักษณะของพวกมัน - ประวัติศาสตร์ - 2026

T อธิษฐานอาณานิคมเป็นคนแรกที่ทรัพย์สินอาณานิคมของอังกฤษบนชายฝั่งของปัจจุบันประเทศสหรัฐอเมริกา ในปี 1607 เมื่อมีการก่อตั้งกลุ่มแรกของพวกเขาทั้งหมดในเวอร์จิเนียแม้ว่าก่อนหน้านี้จะมีอีกแห่งหนึ่ง แต่ผู้อยู่อาศัยของมันก็หายไปอย่างลึกลับด้วยเหตุผลที่ไม่ทราบมาจนถึงทุกวันนี้

หลังจากการมาถึงของโคลัมบัสในอเมริกาชาวยุโรปก็เริ่มสำรวจทวีปใหม่ ชาวสเปนเป็นกลุ่มแรกที่เข้าสู่ดินแดนอเมริกาในปัจจุบัน แต่อังกฤษฝรั่งเศสและดัตช์ก็ส่งการสำรวจของตนเองไปด้วย คงไม่ถึงศตวรรษที่สิบเจ็ดเมื่ออาณานิคมเริ่มก่อตัวขึ้น

อาณานิคมทั้งสิบสามแห่งอเมริกาเหนือราวปี 1775 - ที่มา: Map_Thirteen_Colonies_1775-fr.svg แปลโดย Rowanwindwhistler

มีต้นกำเนิดหลักสองแห่งของอาณานิคมทั้งสิบสาม ในแง่หนึ่งเศรษฐกิจเนื่องจากชาวอาณานิคมจำนวนมากเข้ามาในดินแดนใหม่เพื่อค้นหาความร่ำรวยซึ่งเป็นสิ่งที่มงกุฎของอังกฤษส่งเสริม ผู้ตั้งถิ่นฐานกลุ่มที่สองซึ่งจะมาตั้งถิ่นฐานในนิวอิงแลนด์ได้หนีการข่มเหงทางศาสนา

อาณานิคมทั้งสิบสามมีลักษณะและประวัติศาสตร์ที่แตกต่างกันแม้ว่าผู้เชี่ยวชาญมักจะจัดกลุ่มตามพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ เมื่อเวลาผ่านไปพวกเขาเริ่มห่างเหินจากมหานครซึ่งจะนำไปสู่การปฏิวัติที่นำไปสู่การสร้างสหรัฐอเมริกา

พื้นหลัง

สถานการณ์ต่างๆทำให้ชาวยุโรปแสวงหาเส้นทางใหม่สู่เอเชีย ส่วนใหญ่เป็นเรื่องทางการค้าเนื่องจากชาวเติร์กทำให้เส้นทางเครื่องเทศแบบดั้งเดิมอันตรายเกินไป

ชาวโปรตุเกสพบเส้นทางรอบทวีปแอฟริกาผ่านแหลมกู๊ดโฮป ในทางกลับกันชาวสเปนพยายามเข้าถึงเอเชียโดยข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก อย่างไรก็ตามระหว่างทางพวกเขาพบดินแดนใหม่: อเมริกา คริสโตเฟอร์โคลัมบัสในปี 1492 ซึ่งเป็นคนแรกที่ก้าวเข้าสู่ดินแดนอเมริกา

การสำรวจครั้งแรก

ในขณะที่HernánCortésอุทิศตนเพื่อพิชิตเม็กซิโกยุคปัจจุบัน Ponce de Leónในศตวรรษที่ 16 เข้าสู่สหรัฐอเมริกาปัจจุบันผ่านฟลอริดา จากนั้นเขาสำรวจว่าปัจจุบันคืออะไรคือรัฐจอร์เจียเทนเนสซีและอื่น ๆ

ไม่ใช่เฉพาะชาวสเปนเท่านั้นที่สนใจดินแดนเหล่านี้ คู่แข่งของเขาในยุโรปอังกฤษและฝรั่งเศสก็ส่งการสำรวจแม้ว่าในตอนแรกจะไม่มีผลลัพธ์ที่เป็นรูปธรรม

อาณานิคมที่หายไป

ก่อนหน้าโดยตรงครั้งแรกในการสร้างอาณานิคมทั้งสิบสามคือในปี 1580 ในปีนั้นสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบ ธ ที่ 1 แห่งอังกฤษได้ให้สิทธิ์แก่เซอร์ฮัมฟรีย์กิลเบิร์ตในการตั้งอาณานิคมดินแดนใหม่ในนามของมงกุฎ การเสียชีวิตในครั้งนี้ทำให้เซอร์วอลเตอร์ราลีพี่ชายต่างมารดาของเขาเป็นผู้สนับสนุนเงินทุนในการเดินทางครั้งแรก

สถานที่ที่ได้รับเลือกให้สร้างนิคมคือเกาะโรอาโนค การสำรวจครั้งแรกไม่บรรลุวัตถุประสงค์ แต่ครั้งที่สองในปี 1587 ประสบความสำเร็จ ครอบครัวกลุ่มหนึ่งตั้งรกรากบนเกาะในขณะที่เรือเดินทางกลับอังกฤษเพื่อรายงาน

ต้องใช้เวลาสามปีในการเดินทางครั้งใหม่เพื่อกลับไปยังโรอาโนค สร้างความประหลาดใจให้กับสมาชิกการตั้งถิ่นฐานนั้นว่างเปล่า พวกเขาพบเพียงคำเดียวที่สลักไว้ที่ลำต้นของต้นไม้: "Croatoan" ซึ่งเป็นชื่อของเกาะใกล้เคียง จนถึงทุกวันนี้ยังไม่ทราบชะตากรรมของผู้ตั้งถิ่นฐานกลุ่มแรกเหล่านั้น

ต้นกำเนิดของอาณานิคมทั้งสิบสาม

คงไม่ถึงศตวรรษที่สิบเจ็ดเมื่ออังกฤษกลับการเดินทางครั้งใหญ่ไปยังอเมริกาเหนือ ในเวลานั้นความตั้งใจที่จะตั้งรกรากและตั้งถิ่นฐานอย่างมั่นคง

อาณานิคมของอังกฤษเริ่มถูกสร้างขึ้นที่ชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกทีละเล็กทีละน้อย สิ่งเหล่านี้รวมตัวกันกลายเป็นอำนาจทางการค้า

Crown ไม่ได้วางแผนกระบวนการล่าอาณานิคม แต่เป็นผู้ตั้งถิ่นฐานเองที่เป็นผู้ริเริ่ม อย่างไรก็ตามผู้เชี่ยวชาญพูดถึงอาณานิคมสองประเภทที่แตกต่างกัน: ที่อุทิศให้กับยาสูบขนาดใหญ่และ / หรือไร่ฝ้าย และผู้ที่ก่อตั้งโดยพวกพิวริตัน

Colonizers

ในบรรดาผู้ตั้งถิ่นฐานชาวอังกฤษในยุคแรก ๆ มีสองกลุ่มที่สามารถแยกแยะได้ตามแรงจูงใจของพวกเขา ในอีกด้านหนึ่งมีสมาชิกของชนชั้นที่มีสิทธิพิเศษซึ่งพยายามใช้ประโยชน์จากความเป็นไปได้ทางเศรษฐกิจของดินแดนใหม่

กลุ่มที่สองประกอบด้วยผู้ถูกไล่ออกหรือหนีออกจากอังกฤษด้วยเหตุผลทางศาสนา สิ่งเหล่านี้พยายามสร้างสังคมที่ปรับให้เข้ากับความเชื่อของพวกเขาและเป็นสัญลักษณ์ของส่วนที่ดีของอาณานิคม

บริษัท ต่างๆ

British Crown ซึ่งต้องการรักษาการควบคุมการล่าอาณานิคมได้สร้าง บริษัท การค้าสองแห่งที่มุ่งเน้นไปที่ดินแดนใหม่: London Company และ Bristol Company

อาณานิคมแรก

แรกในสิบสามอาณานิคมคือเวอร์จิเนีย ชื่อนี้อาจมาจากเด็กหญิงคนแรกที่เกิดที่นั่นคือเวอร์จิเนียแดร์หรืออาจเป็นเครื่องบรรณาการให้ควีนอลิซาเบ ธ ที่ 1 ผู้บริสุทธิ์

ในปี 1606 เมื่อเรือของอังกฤษ 3 ลำพร้อมชาวอาณานิคม 120 คนออกเดินทางไปอเมริกา การมาถึงของพวกเขาเกิดขึ้นในวันที่ 13 พฤษภาคม 1607 เมื่อพวกเขาไปถึง Chesapeake Bay ผู้นำของผู้ตั้งถิ่นฐานคือจอห์นสมิ ธ ในบรรดาสมาชิกของกลุ่มนี้มีทั้งขุนนางช่างฝีมือและนักผจญภัยที่ถูกทำลาย

การปะทะกับชาวอินเดียนแดงในครีกเริ่มต้นขึ้นในไม่ช้า แต่แม้จะมีความด้อยด้านตัวเลขผู้ตั้งถิ่นฐานก็สามารถพบเมืองอังกฤษแห่งแรกในทวีปนี้ได้: เจมส์ทาวน์

กลุ่มแรกนี้ตั้งใจที่จะยึดทองคำในพื้นที่ หลังจากนั้นไม่นานพวกเขาก็เริ่มเพาะปลูกที่ดิน ในปี 1612 เหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ส่วนหนึ่งของอาณานิคมส่วนหนึ่งเกิดขึ้นในอนาคต ในปีนั้น John Rolfe ได้ค้นพบใบยาสูบแม้ว่า Raleigh จะพบมาก่อน

เมื่อเวลาผ่านไปการเพาะปลูกผลิตภัณฑ์นี้กลายเป็นแหล่งความมั่งคั่งหลักของอาณานิคม

การเป็นทาส

อาณานิคมแรกกำลังเพิ่มจำนวนประชากร ความมั่งคั่งที่เกิดจากการปลูกยาสูบดึงดูดผู้ตั้งถิ่นฐานมากขึ้น ถึงกระนั้นชีวิตในเวอร์จิเนียก็ยากพอสมควรดินแดนขรุขระและยุงก็ฝันร้าย สิ่งนี้ทำให้ผู้หญิงมาถึงเพียงไม่กี่คนและไม่สามารถตอบสนองความต้องการของคนงานได้

วิธีแก้ปัญหาที่พวกเขาพบในตอนหลังคือหันไปใช้ระบบทาส เมื่อเวลาผ่านไปสิ่งนี้เป็นต้นกำเนิดของที่ดินขนาดใหญ่และเจ้าของที่ดินที่ลงเอยด้วยการมีอำนาจเหนืออาณานิคม

พ่อผู้แสวงบุญ

ในขณะที่พื้นที่เวอร์จิเนียมีประชากรเข้ามาตั้งถิ่นฐานเพื่อค้นหาโอกาสทางเศรษฐกิจ แต่อาณานิคมใหม่ก็ปรากฏขึ้นทางตอนเหนือซึ่งจะก่อให้เกิดภูมิภาคนิวอิงแลนด์

ต่างจากที่ตั้งอยู่ทางทิศใต้ผู้ที่เข้ามาในพื้นที่นี้ทำเช่นนั้นด้วยเหตุผลทางศาสนาและวัฒนธรรม ความตั้งใจของพวกเขาคือการสร้างถิ่นฐานแบบพอเพียงโดยมีโครงสร้างทางสังคมที่สอดคล้องกับความเชื่อของพวกเขา

การล่าอาณานิคมนี้ดำเนินการโดยบรรพบุรุษผู้แสวงบุญ แรงจูงใจของเขาในการออกจากอังกฤษคือหนีการข่มเหงทางศาสนา หลังจากการปฏิรูปบริเตนใหญ่ได้สร้างคริสตจักรของตนเองขึ้นมาคือชาวอังกฤษ

ชาวคาลวินิสต์ที่อาศัยอยู่ในประเทศหรือที่เรียกว่าพวกพิวริแทนไม่ได้รวมเข้ากับโครงสร้างทางศาสนาใหม่ นอกจากนี้พวกเขาเริ่มอดกลั้นและถูกข่มเหงบ่อยครั้ง หลายคนเลือกที่จะหลบหนีไปยังฮอลแลนด์และเดินทางไปอเมริกาในเวลาต่อมา

Mayflower

คลื่นการล่าอาณานิคมที่นำโดยเคร่งครัดที่รู้จักกันดีที่สุดคือ Mayflower เรือลำนี้ออกจากพลีมั ธ ไปอเมริกาเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 1620 พร้อมคน 102 คน

โดยไม่ได้ตั้งใจเนื่องจากพวกเขาตั้งใจจะไปเจมส์ทาวน์ในวันที่ 11 พฤศจิกายนพวกพิวริแทนแห่งเมย์ฟลาวเวอร์มาถึงอ่าวที่รกร้างว่างเปล่าและรกร้างซึ่งพวกเขาตั้งชื่อตามท่าเรือที่พวกเขาจากไป: พลีมั ธ พวกเขาตัดสินใจที่จะอยู่ที่นั่นและจัดตั้งระบบการชุมนุมของรัฐบาลด้วยการลงคะแนนเสียง

ผู้ตั้งถิ่นฐานเหล่านี้ไม่ได้มองหาทองคำหรือความมั่งคั่งและเริ่มทำงานในที่ดินทันทีที่พวกเขามาถึง ไม่เหมือนที่อื่นพวกเขาบรรลุข้อตกลงฉันมิตรกับชาวอินเดียซึ่งเป็นสนธิสัญญาที่เรียกว่าวันขอบคุณพระเจ้าในวันขอบคุณพระเจ้า

มาถึงแมสซาชูเซตส์

ผู้ตั้งถิ่นฐานจำนวนมากขึ้นมาถึงชายฝั่งแมสซาชูเซตส์เบย์ในปี 1628 โดยก่อตั้งเมืองเซเลม

ไม่นานหลังจากนั้นบอสตันก็ถูกสร้างขึ้นและถูกกำหนดให้เป็นเมืองหลวงของอาณานิคม หลังจากที่ถูกขับออกจากอังกฤษในทางปฏิบัติแล้วพวกพิวริแทนเหล่านี้พยายามที่จะเป็นอิสระจากมงกุฎและรัฐสภาของประเทศนั้น พวกเขาจัดตั้งระบบการปกครองที่เท่าเทียมกันโดยมีตำแหน่งที่ใคร ๆ ก็สามารถวิ่งได้

ในปีต่อ ๆ มาชาวพิวริแทนที่หลบหนีได้เพิ่มจำนวนขึ้นโดยปรากฏการตั้งถิ่นฐานและอาณานิคมใหม่เช่นรัฐเมนนิวแฮมป์เชียร์คอนเนตทิคัตและโรดไอส์แลนด์

วิลเลียมเพนน์

ในปี 1681 วิลเลียมเพนน์ชาวอังกฤษเควกเกอร์ได้รับอนุญาตจาก Crown ให้ตั้งอาณานิคมดินแดนใหม่ในอเมริกาเหนือ ผลลัพธ์ที่ได้คือการสร้างอาณานิคมเพนซิลเวเนีย (Penn Jungle)

เพนน์คัดเลือกผู้ตั้งถิ่นฐานที่เขาต้องการนำมาอย่างรอบคอบโดยใช้วิธีการทางวิทยาศาสตร์เพื่อคัดเลือกพวกเขา อาสาสมัครแต่ละคนจะได้รับที่ดิน 50 เอเคอร์

คำว่าเควกเกอร์เริ่มเสื่อมเสีย มันเกิดจากการทดลองในอังกฤษกับสมาชิกของชุมชนนั้น แต่มันกลายเป็นชื่อสามัญ ความเชื่อของพวกเขาเกินกว่าความเคร่งครัดเนื่องจากพวกเขาปฏิเสธกฎหมายและเชื่อฟังเจ้านาย ด้วยเหตุนั้นพวกเขาจึงถูกข่มเหงในอังกฤษ

เพนน์ทำข้อตกลงกับชาวอินเดียนแดงอิโรควัวส์และก่อตั้งเมืองฟิลาเดลเฟียผู้ตั้งถิ่นฐานหลายร้อยคนมาถึงภายในเวลาไม่กี่ปี

อาณานิคมทั้งสิบสามและลักษณะของพวกมัน

หลังสงครามกลางเมืองอังกฤษระหว่างปี 1642 ถึง 1660 แรงกระตุ้นในการล่าอาณานิคมก็เข้มแข็งขึ้น ในปีค. ศ. 1773 พวกเขาได้ก่อตั้งอาณานิคมที่สิบสามขึ้นแล้ว เหล่านี้ ได้แก่ นิวแฮมป์เชียร์แมสซาชูเซตส์โรดไอส์แลนด์คอนเนตทิคัตนิวยอร์กนิวเจอร์ซีย์เพนซิลเวเนียเดลาแวร์แมริแลนด์เวอร์จิเนียนอร์ทแคโรไลนาเซาท์แคโรไลนาและจอร์เจีย

ในบรรดาลักษณะทั่วไปของอาณานิคมคือความแตกต่างกันของประชากร นอกจากผู้ตั้งถิ่นฐานชาวอังกฤษแล้วชาวสก็อตไอริชเยอรมันเฟลมิงส์และฝรั่งเศสก็เข้าร่วมด้วย ด้วยเหตุนี้เราต้องเพิ่มเติมว่าอาณานิคมขนาดเล็กที่ก่อตั้งโดยสวีเดนและฮอลแลนด์ในกลางศตวรรษที่ 17 สิ้นสุดลงด้วยการดูดซับ

อาณานิคมในแวดวงการเมืองเลือกใช้รัฐบาลที่เป็นตัวแทน ผู้สำเร็จราชการหลายคนได้รับการแต่งตั้งจากกษัตริย์อังกฤษ แต่พวกเขาต้องแบ่งปันอำนาจกับสภาที่มาจากการเลือกตั้ง สิทธิพิเศษถูก จำกัด ไว้สำหรับเจ้าของที่ดินชายผิวขาว

1- เวอร์จิเนีย (13 พฤษภาคม 1607)

Virgina เป็นอาณานิคมแห่งแรกที่ก่อตั้งโดยชาวอังกฤษ ก่อตั้งขึ้นในปี 1607 เมื่อพระเจ้าเจมส์ที่ 1 อนุญาตให้กลุ่มผู้ตั้งถิ่นฐานเข้ามาตั้งถิ่นฐานที่นั่น

ผู้ตั้งถิ่นฐานต้องเผชิญหน้ากับคนพื้นเมืองในพื้นที่นอกเหนือจากการต่อต้านสภาพความเป็นอยู่ที่รุนแรง อย่างไรก็ตามพวกเขาประสบความสำเร็จในการทำให้อาณานิคมเจริญรุ่งเรืองและในเวลาเพียงสองทศวรรษก็กลายเป็นผู้ส่งออกยาสูบรายใหญ่ไปยังอังกฤษ

ความเจริญรุ่งเรืองนั้นทำให้ผู้ตั้งถิ่นฐานใหม่เข้ามาในพื้นที่ทั้งสมาชิกในชนชั้นที่ร่ำรวยและกลุ่มสังคมอื่น ๆ รวมถึงเด็ก ๆ ที่เคยทำงานในไร่ยาสูบ

พื้นที่เพาะปลูกเหล่านี้เป็นแหล่งความมั่งคั่งหลักของอาณานิคม เมื่อเวลาผ่านไปก็เริ่มมีการเพาะปลูกฝ้าย ความต้องการแรงงานกระตุ้นให้มีทาสชาวแอฟริกันจำนวนมากมาถึง

เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1619 พบกับกลุ่มชาวสวนครั้งแรกของเวอร์จิเนีย นี่กลายเป็นตัวแทนรัฐบาลชุดแรกของอาณานิคม

ในปี 1624 บริษัท ที่ได้รับแจ้งการล่าอาณานิคมคือ บริษัท เวอร์จิเนียถูกยุบ นั่นหมายความว่ามันกลายเป็นอาณานิคมของราชวงศ์

2- แมสซาชูเซตส์ (1620)

อาณานิคมนี้ก่อตั้งโดยพวกพิวริตันที่แบ่งแยกดินแดน พวกนี้หนีจากอังกฤษไปยังฮอลแลนด์และขอลี้ภัยในอเมริกาในเวลาต่อมา

ผู้ตั้งถิ่นฐานเหล่านี้เดินทางมาถึงอเมริกาเหนือด้วยเรือเมย์ฟลาวเวอร์ พวกเขาบรรลุข้อตกลงในทันทีซึ่งพวกเขาเรียกว่า Mayflower Compact โดยพวกเขาสร้างรัฐบาลแบบหนึ่งที่ต้องยอมรับการตัดสินใจของคนส่วนใหญ่

เช่นเดียวกับในอาณานิคมทางตอนเหนือเศรษฐกิจของแมสซาชูเซตส์ตั้งอยู่บนพื้นฐานของการเกษตรแม้ว่าพวกเขาจะไม่เป็นไปตามแบบจำลองของ latifundia ขนาดใหญ่ก็ตามดังนั้นจึงไม่มีเจ้าของที่ดินปรากฏตัวหรือนิยมทาส

แม้จะหนีมาจากการไม่นับถือศาสนา แต่ผู้แสวงบุญก็ไม่ยอมให้มีเสรีภาพในการนมัสการในดินแดน

3- นิวแฮมป์เชียร์ (1623)

นิวแฮมป์เชียร์ก่อตั้งโดยจอห์นเมสันผู้ซึ่งได้รับการยกย่องจากเคาน์ตีแฮมเชียร์ในอังกฤษ ความตั้งใจของเขาคือการสร้างอาณานิคมที่อุทิศให้กับการตกปลา จุดประสงค์นี้อธิบายถึงการขยายตัวของผู้ตั้งถิ่นฐานกลุ่มแรกตามแม่น้ำ Piscatagua และ Great Bay

อย่างไรก็ตามผู้อยู่อาศัยกลุ่มแรกเหล่านั้นไม่สามารถสร้างระบบการปกครองใด ๆ ได้ ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงขอความคุ้มครองจาก Massachusett เพื่อนบ้านทางใต้ของพวกเขา ด้วยวิธีนี้ในปี 1641 พวกเขาจึงถูกปกครองโดยดินแดนนั้นแม้ว่าเมืองของพวกเขาจะยังคงมีการปกครองตนเองอยู่บ้าง

ดังที่ได้ระบุไว้เศรษฐกิจขึ้นอยู่กับการประมงแม้ว่าอุตสาหกรรมไม้ก็มีน้ำหนักที่สำคัญเช่นกัน ในความเป็นจริงการควบคุมการค้าไม้กลายเป็นประเด็นขัดแย้งกับ Crown ซึ่งพยายามสงวนต้นไม้ที่ดีที่สุดสำหรับการใช้งานโดยเฉพาะ

แม้จะใช้เวลาหลายปีภายใต้การปกครองของแมสซาชูเซตส์ แต่ความหลากหลายทางศาสนาของนิวแฮมป์เชียร์ก็ยิ่งใหญ่กว่ามาก ในบางกรณีผู้อยู่อาศัยใหม่จากรัฐใกล้เคียงมาถึงซึ่งถูกข่มเหงเพราะความเชื่อของพวกเขา

4- แมรี่แลนด์ (1632)

ตามชื่อของมันบ่งบอกว่ารัฐแมรี่แลนด์ดินแดนแห่งแมรี่อาณานิคมนี้ถูกตั้งขึ้นเพื่อเป็นที่หลบภัยของชาวคาทอลิกที่ถูกข่มเหงหลังจากการปฏิรูปโปรเตสแตนต์ในยุโรป ผู้ก่อตั้งคือลอร์ดบัลติมอร์ผู้ซึ่งไม่สามารถป้องกันความขัดแย้งทางศาสนาที่เกิดขึ้นระหว่างชาวอังกฤษพิวริแทนคาทอลิกและเควกเกอร์ในช่วงปีแรก ๆ

หลังจากการปฏิวัติอันรุ่งโรจน์มีการรัฐประหารในอาณานิคม โปรเตสแตนต์จอห์นโค้ดโค่นลอร์ดบัลติมอร์และมงกุฎอังกฤษได้แต่งตั้งผู้สำเร็จราชการ

เช่นเดียวกับในเวอร์จิเนียเศรษฐกิจของแมริแลนด์ได้รับการสนับสนุนจากการเติบโตและการซื้อขายยาสูบ ในทำนองเดียวกันสิ่งนี้นำไปสู่การมาถึงของทาสสู่อาณานิคม

5- คอนเนตทิคัต (1635-1636)

กลุ่มผู้ตั้งถิ่นฐานจากแมสซาชูเซตส์นำโดย Thomas Hooker ตัดสินใจที่จะผจญภัยไปยังดินแดนใหม่เพื่อค้นหาอิสรภาพที่มากขึ้นและสภาพความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงก่อตั้งคอนเนตทิคัตเดิมเรียกว่าโคโลเนียเดลริโอในปี 1636 โดยคิดว่าเป็นที่หลบภัยของชาวพิวริตันผู้สูงศักดิ์

เพื่อควบคุมดินแดนพวกเขาต้องกำจัดชาวอินเดียนแดงในพื้นที่ Pequot ในสงครามที่กินเวลา 1 ปี

ฐานของเศรษฐกิจคือเกษตรกรรมโดยมีไร่ข้าวโพดและข้าวสาลีเป็นจำนวนมาก ในทางกลับกันการตกปลาก็สำคัญมากเช่นกัน

เช่นเดียวกับในอาณานิคมอื่น ๆ ที่ก่อตั้งโดย Puritans ในคอนเนตทิคัตไม่มีเสรีภาพทางศาสนาโดยห้ามมิให้ศาสนาอื่น ๆ ทั้งหมด

6- โรดไอส์แลนด์ (1636)

การก่อตั้งโรดไอส์แลนด์เกี่ยวข้องกับการขาดเสรีภาพทางศาสนาที่มีอยู่ในแมสซาชูเซตส์ ที่นั่นโรเจอร์วิลเลียมส์ได้เสนอให้มีการปฏิรูปที่แยกศาสนจักรและรัฐรวมทั้งกำหนดเสรีภาพในการนมัสการ คำตอบคือการขับไล่

วิลเลียมส์ในการตอบสนองต่อสิ่งนี้ได้พบอาณานิคมใหม่ในปีพ. ศ. 2479 โรดไอส์แลนด์และพรอวิเดนซ์แพลนเทชัน (ในเวลานั้นคำว่า ในไม่ช้าเขาก็เข้าร่วมกับคนอื่น ๆ ที่ถูกตอบโต้จากกฎหมายแมสซาชูเซตส์เช่นแอนนาฮัทชิสันผู้สร้างพอร์ตสมั ธ

โรดไอส์แลนด์ไม่ได้รักษาการเผชิญหน้ากับชาวพื้นเมืองในท้องถิ่นและแม้กระทั่งพยายามไกล่เกลี่ยในความขัดแย้งระหว่างสิ่งเหล่านี้กับอาณานิคมของนิวอิงแลนด์อื่น ๆ

ฐานของเศรษฐกิจ ได้แก่ เกษตรกรรมและการประมง ในทำนองเดียวกันอุตสาหกรรมไม้และอู่ต่อเรือก็กลายเป็นกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่สำคัญมาก

7- เดลาแวร์ (1638)

อาณานิคมนี้ก่อตั้งโดย บริษัท New Sweden แห่งสวีเดน ต่อมาชาวดัตช์จาก New Amsterdam เข้าควบคุมมันจับมันไว้จนกว่าจะตกอยู่ในมือของอังกฤษ แม้ว่าจะเป็นอาณานิคมอย่างถูกกฎหมาย แต่เดลาแวร์ก็ถือเป็นภูมิภาคหนึ่งของเพนซิลเวเนียมาหลายทศวรรษ

ความอ่อนไหวทางศาสนาที่แตกต่างกันอยู่ร่วมกันในเดลาแวร์เนื่องจากมีความอดทนต่อปัญหาเหล่านี้มากกว่าในอาณานิคมอื่น ๆ ดังนั้นคุณจะพบเควกเกอร์คาทอลิกลูเธอรันชาวยิวและอื่น ๆ

การขาดกำลังคนทำให้เกิดการค้าทาสเช่นเดียวกับในอาณานิคมอื่น ๆ

8- นอร์ทแคโรไลนา (1653)

นอร์ทแคโรไลนาถูกสร้างขึ้นโดยผู้ตั้งถิ่นฐานจากเวอร์จิเนียในปี 2496 สิบปีต่อมาพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ทรงขอบคุณความพยายามของขุนนางแปดคนที่สนับสนุนเขาให้รักษาบัลลังก์และมอบจังหวัดแคโรไลนาให้พวกเขา

ขุนนางทั้งแปดนี้ได้รับชื่อขุนนางเจ้าของจังหวัดซึ่งในเวลานั้นครอบครองนอร์ทแคโรไลนาและเซาท์แคโรไลนาในปัจจุบัน

แม่นยำขนาดนี้ทำให้ไม่สามารถควบคุมได้ผ่านการประกอบชิ้นเดียวซึ่งนำไปสู่ความขัดแย้งภายในที่สำคัญ ด้วยเหตุนี้ในปี 1712 อาณานิคมจึงถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน

ไม่มีศาสนาอย่างเป็นทางการในนอร์ทแคโรไลนา เสรีภาพในการนมัสการอนุญาตให้มีพวกแบ๊บติสต์ชาวอังกฤษและนิกายทางศาสนาอื่น ๆ

สำหรับเศรษฐกิจในอาณานิคมนั้นมีการพัฒนาพื้นที่ปลูกยาสูบฝ้ายข้าวโพดและผลไม้จำนวนมาก

9- นิวเจอร์ซีย์ (1664)

ชาวดัตช์เป็นกลุ่มแรกที่ตั้งถิ่นฐานในอาณานิคมนี้ แต่อังกฤษเข้ายึดครองในปีค. ศ. 1664

ตั้งแต่ปีนั้นจนถึงปี 1704 นิวเจอร์ซีย์ถูกแบ่งระหว่าง East Jersey และ West Jersey โดยมีรัฐธรรมนูญที่แตกต่างกันแม้ว่าพรมแดนระหว่างทั้งสองภาคจะไม่เคยถูกกำหนดขึ้นอย่างเป็นทางการ

ต่อมาทั้งสองฝ่ายกลายเป็นอาณานิคมของราชวงศ์เดียว กษัตริย์ได้แต่งตั้งผู้ว่าการรัฐเอ็ดเวิร์ดไฮด์ แต่เขาต้องก้าวลงจากตำแหน่งเพราะการทุจริต แทนที่จะเข้ามาแทนที่อาณานิคมนี้ถูกปกครองโดยผู้ว่าการรัฐนิวยอร์กจนถึงปีค. ศ. 1738

อาณานิคมนิวเจอร์ซีย์ไม่เคยถูกควบคุมโดยพวกพิวริตันดังนั้นจึงมีลักษณะเฉพาะด้วยความอดทนทางศาสนาและเสรีภาพในการนมัสการ

ในทางเศรษฐกิจการขุดเป็นภาคส่วนที่สำคัญมากในอาณานิคมโดยเฉพาะอย่างยิ่งการแสวงหาประโยชน์จากเงินฝากเหล็ก ในทางกลับกันนิวเจอร์ซีย์เป็นที่รู้จักในฐานะหนึ่งในยุ้งฉางของอาณานิคมเนื่องจากมีพื้นที่ปลูกข้าวสาลีจำนวนมาก

10- นิวยอร์ก (1664)

ก่อนที่จะกลายเป็นอาณานิคมของนิวยอร์กดินแดนนั้นถูกควบคุมโดยดัตช์ภายใต้ชื่อ New Amsterdam 1664 อังกฤษเข้ายึดพื้นที่และเปลี่ยนชื่อเป็น Duke of York

ในเวลานั้นอาณานิคมมีขนาดใหญ่กว่ารัฐในปัจจุบัน พรมแดนขยายไปถึงนิวเจอร์ซีย์เดลาแวร์และเวอร์มอนต์ในปัจจุบันรวมถึงบางส่วนของเมนเพนซิลเวเนียแมสซาชูเซตส์และคอนเนตทิคัต

เสรีภาพทางศาสนาค่อนข้างสมบูรณ์ในนิวยอร์ก เสรีภาพในการนมัสการนี้อนุญาตให้ชาวคาทอลิกยิวลูเธอรันเควกเกอร์และสมาชิกของคำสารภาพอื่น ๆ อยู่ร่วมกันได้

เช่นเดียวกับในรัฐนิวเจอร์ซีย์อาณานิคมนี้ก็มีลักษณะเฉพาะด้วยพืชผลข้าวสาลี แป้งที่ได้จากธัญพืชนี้ถูกส่งออกไปยังประเทศอังกฤษ

11- เซาท์แคโรไลนา (1670)

1633 โดยมีการก่อตั้งอาณานิคมแคโรไลนาซึ่งรวมทั้งทางเหนือและทางใต้ ปัญหาที่เกิดจากการขยายขนาดใหญ่ทำให้ในปี 1712 ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนนี้ ต่อมาในปี 1729 เซาท์แคโรไลนากลายเป็นอาณานิคมของราชวงศ์

ลักษณะเฉพาะอย่างหนึ่งของอาณานิคมนี้คือทาสจำนวนมากที่ถูกนำมาจากแอฟริกา ผู้ตั้งถิ่นฐานเดิมเป็นเจ้าของที่ดินรายใหญ่เชื่อมั่นอย่างแน่นหนาถึงความจำเป็นที่จะต้องใช้ทาสในพื้นที่เพาะปลูกของตน

ฐานันดรของอาณานิคมนั้นมากมายมหาศาล สิ่งที่เป็นแบบดั้งเดิมมากขึ้นรวมถึงคฤหาสน์หลักพื้นที่สำหรับทาสยุ้งฉางโรงตีเหล็กและห้องซักรีดนอกเหนือจากพื้นที่เพาะปลูก

12- เพนซิลเวเนีย (1681)

อาณานิคมเพนซิลเวเนียก่อตั้งโดยวิลเลียมเพนน์ซึ่งเป็นผู้ตั้งชื่อให้ด้วย จนกระทั่งเขามาถึงดินแดนดังกล่าวเกิดข้อพิพาทระหว่างชาวดัตช์ชาวสวีเดนและชาวอังกฤษด้วยกันเอง

อาณานิคมนี้ถูกครอบงำโดยชาวเควกเกอร์ซึ่งสร้างสังคมตามความเชื่อของตน อย่างไรก็ตามเรื่องนี้พวกเขายอมรับว่ามีเสรีภาพที่จะปฏิบัติตามลัทธิอื่น ๆ

เหตุผลที่ดินแดนถูกควบคุมโดยชาวเควกเกอร์จะต้องพบในการตั้งอาณานิคมเอง ก่อนที่จะเดินทางไปอเมริกาเพนน์ได้พยายามให้กษัตริย์ชาร์ลส์ที่ 2 มอบอำนาจให้เขาสร้างอาณานิคมที่จะใช้เป็นที่หลบภัยของผู้ที่นับถือลัทธิของเขาซึ่งถูกข่มเหงในอังกฤษ

นอกจากผู้ตั้งถิ่นฐานชาวอังกฤษแล้วเพนซิลเวเนียยังรับผู้อพยพชาวเยอรมันสก็อตไอริชและแอฟริกัน - อเมริกันจากดินแดนอื่น ๆ ควรสังเกตว่าแม้จะเป็นเช่นนี้การเป็นทาสก็ถูกกฎหมายและชาวแอฟริกันอเมริกันที่เป็นอิสระก็อยู่ภายใต้กฎหมายพิเศษ

ด้วยนิสัยสงบของ Quakers พวกเขาเป็นหนึ่งในกลุ่มไม่กี่กลุ่มที่รักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับชาวอินเดียในพื้นที่ ในความเป็นจริงพวกเขาไม่เคยช่วยเหลือชาวนิวอิงแลนด์เมื่อพวกเขาต่อสู้กับอินเดียนแดง

13- จอร์เจีย (1732)

อาณานิคมสุดท้ายจาก 13 แห่งที่จะก่อตั้งคือจอร์เจียเกือบ 50 ปีหลังจากที่อื่น ๆ ผู้ตั้งถิ่นฐานกลุ่มแรกมาจากอาณานิคมอื่นและนำโดย James Oglethorpe

วัตถุประสงค์ของการก่อตั้งอาณานิคมใหม่นี้แตกต่างกันสองประการ สำหรับมงกุฎและอาณานิคมที่เหลือเป็นวิธีการปกป้องรัฐเซาท์แคโรไลนาจากการรุกรานของฝรั่งเศสที่ยึดครองหลุยเซียน่าหรือชาวสเปนซึ่งตั้งรกรากอยู่ในฟลอริดา

เหตุผลที่สองคือศาสนา James Oglethorpe ต้องการให้จอร์เจียถูกกำหนดให้เป็นเจ้าภาพในการเป็นเจ้าภาพโปรเตสแตนต์ที่ต้องทนทุกข์ทรมานจากการข่มเหงในทุกที่ในโลก นอกจากนี้ยังพยายามที่จะต้อนรับผู้ด้อยโอกาสที่สุดในยุโรป คนเดียวที่ถูกห้ามไม่ให้ตั้งถิ่นฐานที่นั่นคือสาวกของคริสตจักรคาทอลิก

ในทางกลับกัน Oglethorpe ต่อต้านการเป็นทาสและการดำรงอยู่ของเจ้าของที่ดินรายใหญ่ ในขณะที่เขาอยู่ในภูมิภาคความปรารถนาของเขาได้รับความเคารพ แต่เมื่อเขากลับไปอังกฤษสถานการณ์ก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ในความเป็นจริงมันเป็นหนึ่งในอาณานิคมที่มีทาสเป็นสัดส่วนมากที่สุดและมีพื้นที่เพาะปลูกจำนวนมาก

อ้างอิง

1. Hernández Laguna, M. อาณานิคมของอังกฤษทั้งสิบสามแห่ง ได้รับจาก lhistoria.com
2. ประวัติศาสตร์ศิลปะ. สิบสามอาณานิคมของอเมริกาเหนือ สืบค้นจาก artehistoria.com
3. EcuRed สิบสามอาณานิคม ได้รับจาก ecured.cu
4. ซอฟต์สคูล. 13 อาณานิคมข้อเท็จจริง ดึงมาจาก softschools.com
5. ดินแดนแห่งผู้กล้า 13 อาณานิคม ดึงมาจาก landofthebrave.info
6. บรรณาธิการ History.com 13 อาณานิคม ดึงมาจาก history.com
7. ลองลีย์โรเบิร์ต เดิม 13 รัฐของสหรัฐอเมริกาสืบค้นจาก thoughtco.com
8. บรรณาธิการของสารานุกรมบริแทนนิกา อาณานิคมของอเมริกา สืบค้นจาก britannica.com