รากและลงท้ายด้วยคำนามคำคุณศัพท์และคำกริยา - วรรณกรรม - 2026

แนวคิดของรูทและการสิ้นสุดหมายถึงองค์ประกอบพื้นฐานสองประการของคำที่แปรผัน ดังนั้นรากจึงเป็นส่วนที่ไม่เปลี่ยนแปลงของคำ ในหลาย ๆ กรณีจะให้ความหมายเชิงความหมาย ในส่วนของมันตอนจบเป็นหน่วยขั้นต่ำของความหมายทางไวยากรณ์ นำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับเพศจำนวนเวลาและอุบัติเหตุทางไวยากรณ์อื่น ๆ

ตัวอย่างเช่นเมื่อวิเคราะห์คำว่า drink เราจะพบสององค์ประกอบ: beb + eremos ในกรณีนี้ "ทารก" เป็นราก หากเปรียบเทียบกับรูปแบบอื่น ๆ (ทารกทารกทารกทารกทารก) จะสังเกตได้ว่าอนุภาคยังคงไม่เปลี่ยนแปลง ในส่วนนี้ "eremos" ให้ข้อมูลเกี่ยวกับบุคคล (เรา) จำนวน (พหูพจน์) และเวลา (อนาคต)

ตอนนี้ผู้เขียนหลายคนถือเอาแนวคิดของรูทและลงท้ายด้วย lexeme และ morpheme ตามลำดับ ตามกระแสทางภาษาบางอย่างมันเป็นเพียงการเปลี่ยนแปลงของมารยาท

อย่างไรก็ตามผู้เขียนคนอื่น ๆ ชี้ให้เห็นความแตกต่างที่สำคัญ ในกรณีของรากอาจมีหรือไม่มีความหมายเป็นศัพท์ก็ได้ แต่ต้องมีคำศัพท์ ดังนั้นคำบางคำ - เช่นบทความหรือการสาธิตจึงถือเป็นรากศัพท์ แต่ไม่ใช่คำศัพท์

บางครั้งก็ยากที่จะสร้างเส้นขอบโฟนิกระหว่างรูทและสิ้นสุด นั่นคือกรณีของ "ฉันไป" มีประโยชน์มากกว่าที่จะพูดถึงคำศัพท์หรือความหมายเชิงศัพท์: I go = เพื่อย้ายจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่ง

ในทางกลับกัน morphemes แบ่งออกเป็น inflections และ derivatives ตระกูลคำในรูปแบบหลัง (book, libr / ero, libr / reía, libr / aco) อดีตบ่งบอกถึงรูปแบบการผันแปรเช่นเพศจำนวนเวลาและอื่น ๆ ใช้เฉพาะ morphemes inflectional ในตอนจบ

นอกจากนี้ต้องระบุด้วยว่ารากแม้ว่าจะถูกกำหนดให้เป็นค่าคงที่ แต่ก็สามารถมีรูปแบบต่างๆได้ นี่คือกรณีของคำกริยา polirrizo ser, ir และ haber สังเกตรูปแบบต่างๆ: ฉันเป็น / ฉันเป็น / ฉันจะเป็นคุณกำลังไป / คุณเคย / คุณจะไปและเรามี / มี / จะมี

รูทและลงท้ายด้วยคำนาม

ในภาษาสเปนเมื่อพูดถึงคำนามคำลงท้ายจะระบุเฉพาะอุบัติเหตุทางไวยากรณ์สองประการคือเพศและจำนวน คำนามคือคำที่ตั้งชื่อคนสิ่งของ (ของจริงหรือในจินตนาการ) และสัตว์

เพศทางไวยากรณ์เป็นคุณสมบัติโดยธรรมชาติของคำประเภทนี้และมีความโดดเด่นสองประการคือผู้ชายและผู้หญิง ในส่วนของมันตัวเลขจะระบุปริมาณ: หนึ่ง (เอกพจน์) หรือมากกว่าหนึ่ง (พหูพจน์)

เพศ

ในแง่ของเพศมีสองคำลงท้าย: "o" (ผู้ชาย) และ "a" (ผู้หญิง) สังเกตคู่ต่อไปนี้:

• ช่างทำผม - ช่างทำผม
• พี่ชายน้องสาว
• ผู้สมัคร - ผู้สมัคร
• แมวแมว

คำนามบางคำลงท้ายø; นั่นคือมันไม่ได้เปลี่ยนรูปแบบสำหรับผู้ชายหรือผู้หญิง ตัวอย่าง:

• ผู้ป่วย (ผู้ป่วย)
• เหยื่อ (เหยื่อ)
• ศิลปิน (ศิลปิน)

นอกจากนี้สิ่งต่าง ๆ (ของจริงหรือในจินตนาการ) มีเพศตายตัว บางคนยอมรับทั้งสองอย่าง แต่ตอนจบคือø สังเกตกรณีต่อไปนี้:

• ร้านหนังสือ (ผู้หญิง)
• ห้องนั่งเล่น (ชาย)
• การปฏิวัติ (ชาย)
• ความคิด (ผู้หญิง)
• ทะเล (ชายและหญิง)
• / วิทยุ (ชายและหญิง)

จำนวน

ในกรณีของตัวเลขจะทำเครื่องหมายเฉพาะพหูพจน์เท่านั้น โดยทั่วไปแล้วตอนจบคือ "s" สิ่งนี้มี allomorph (ตัวแปร) ขึ้นอยู่กับบริบทการออกเสียง

ตัวอย่าง:

• ช่างทำผม
• น้องสาว
• ผู้ป่วย
• ผู้ที่ตกเป็นเหยื่อ
• ศิลปิน
• ร้านหนังสือ
• ห้องรับรอง
• การปฏิวัติ
• ไอเดีย
• ทะเล

ในทำนองเดียวกันมีคำลงท้ายøสำหรับพหูพจน์ของคำนามบางคำ

ตัวอย่าง:

• วิทยานิพนธ์
• สมมติฐาน

รูทและลงท้ายด้วยคำคุณศัพท์

โดยทั่วไปก้านและส่วนลงท้ายในกรณีของคำคุณศัพท์จะทำงานในลักษณะเดียวกับคำนาม ซึ่งหมายความว่ามันมีจุดจบสำหรับผู้ชายผู้หญิงและพหูพจน์

แต่ก็มีตอนจบสำหรับ superlative: ísimo superlative เป็นการแสดงการเปรียบเทียบในระดับสูงสุด

ตัวอย่าง:

• มีเสน่ห์ - น่าดึงดูด (ชาย - หญิง)
• เล็ก - เล็ก (เอกพจน์ - พหูพจน์)
• ฟรี (สิ้นสุดø)
• ยอดเยี่ยม (ลงท้ายø)
• สูง (superlative)
• เยี่ยมมาก (สุดยอด)

รูทและลงท้ายด้วยคำกริยา

คำลงท้ายหรือส่วนที่แปรผันของกริยาบ่งบอกถึงบุคคลจำนวนเวลาและอารมณ์ ตอนจบเหล่านี้แสดงรูปแบบที่มั่นคงขึ้นอยู่กับว่า infinitive สิ้นสุดใน -ar, -er หรือ -ir ในทางกลับกันราก (โดยเฉพาะของคำกริยาที่ลงท้ายด้วย -ir) สามารถมีตัวแปรได้

คำกริยาที่ลงท้ายด้วย -ar

กรอบที่ 1 (ว่ายน้ำ)

คำกริยาที่ลงท้ายด้วย -er

ตารางที่ 2 (เครื่องดื่ม)

คำกริยาที่ลงท้ายด้วย -ir

ตารางที่ 3 (เริ่ม)

อ้างอิง

1. การ์เซียการ์เซียเอส.; MeilánGarcía, AJ และMartínezGarcía, H. (2004). สร้างได้ดีในภาษาสเปน: รูปแบบของคำ โอเบียโด: Ediuno
2. โกเมซมันซาโนพี.; เอสเตเวซโรดริเกซ, เอ.; García-Page Sánchez, M. และ Cuesta Martínez, P. (2002). แบบฝึกหัดไวยากรณ์และการแสดงออก: ด้วยแนวคิดทางทฤษฎี มาดริด: บรรณาธิการ Universitaria Ramon Areces
3. RodríguezGuzmán, JP (2005). ไวยากรณ์กราฟิกไปยังโหมด juampedrino Barcelona: Carena Editions
4. Rizo, JJ (2550). ไวยากรณ์ Castilian Jalisco: Threshold Editions
5. Basterrechea, E. และ Rello, L. (2010). คำกริยาในภาษาสเปน มาดริด: ความคิดมากมาย
6. Stanley Whitley, M. และGonzález, L. (2007). ไวยากรณ์สำหรับองค์ประกอบ วอชิงตัน ดี.ซี. : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์
7. Cuenca Bravo, M. (2016). การสื่อสารภาษาสเปน ระดับ II. มาดริด: บรรณาธิการ CEP